دست كم به عنوان يك مخاطب از تماشاي فيلم جرم لذت نبردم و البته الان سال هاست كه هيچ فيلمي از مسعود كيميايي مرا مجذوب خود نساخته است. فيلم جرم را هم البته با صداي سر صحنه ديدم نه نسخه دوبله شده آن. با اين حال مسعود كيميايي نسخه دوبله شده اين فيلم را نيز اكنون در اكران عمومي به نمايش گذاشته كه نقطه عطف و قابل توجه اي در سينماي ايران است. اگرچه جرم به طريقه صداي سر صحنه فيلمبرداري شده، اما وسوسه تكرار سال هايي كه طنين صداي قهرمانان فيلم هاي قيصر و گوزن ها و سرب و تيغ و ابريشم سالن هاي سينما را مي لرزاندند، كيميايي را وسوسه كرد تا جرم را دوبله كند.



    خسرو خسروشاهي مدير دوبلاژ و سرپرست گويندگان فيلم جرم است و بزرگاني چون منوچهر اسماعيلي، چنگيز جليوند، ناصر مدقال چي، خسرو شمشيرگران، حسين عرفاني، منوچهر والي زاده، مينو غزنوي، زهره شكوفنده، و... در آن صداپيشگي كرده اند. دوبله فيلم جرم از 22 تا 27 آبان به مدت يك هفته در استوديو رها انجام شد. اينك پس از سال هاي ابتدايي دهه 70، كه دوبله فيلم هاي ايراني با حضور تكنيك صدابرداري سرصحنه كاملابه فراموشي سپرده شد و در كارنامه مسعود كيميايي نيز پس از فيلم دندان مار (1371) همه فيلم ها با صدابرداري سرصحنه ساخته شدند، اكران جرم با صداي دوبلورهاي شناخته شده، مي تواند اتفاق تازه اي در اكران باشد. چه بسا بسياري از شخصيت هاي بزرگ سينمايي و بازيگران محبوبي كه در حافظه تاريخي مردم تثبيت و ماندگار شده اند اين موقعيت را نه صرفا به واسطه توانمندي خود در بازيگري كه از قدرت صداهاي زيبايي گرفته اند كه هنرمندان دوبله براي آنها به ارمغان آورده اند.
    با اين كه صدابرداري سر صحنه هم نشانه پيشرفت و تحول صنعت سينماي ايران از حيث فني است و هم اين كه به واقعي تر شدن فيلم كمك بيشتري مي كند، اما بد نيست به تناسب فيلم ها و دليل هاي دراماتيكي و تاريخي، برخي از فيلم هاي ايراني با دوبله توليد شوند.
    در ايران كه واجد صنعت دوبله قدرتمندي است، بهره گيري گاه بگاه از آن درفيلم هاي وطني هم لازم به نظر مي رسد. صداهاي آشنا و تاثيرگذار داراي حسي قدرتمند هستند كه مي توانند برجذابيت و تاثيرگذاري فيلم افزوده و به محبوبيت بازيگران و شخصيت ها كمك كنند. هرچند نسخه دوبله فيلم جرم تنها در 3 سالن سينمايي قابل تماشاست، اما نفس انجام دوبله براي اين فيلم حتي اگر چندان موفق هم نباشد، خلاقانه و جسورانه است كه به فروش آن كمك مي كند. كنجكاوي براي اين كه بازي و ديالوگ گويي حامد بهداد يا پولاد كيميايي را با صداي دوبله شده و متفاوت ببينيم، مي تواند يك انگيزه قوي براي رفتن به سينما باشد. از اين طريق، فن و هنر دوبله كشور نيز فضايي متفاوت را تجربه كرده و در مسير رشد و تحول تازه اي قرار مي گيرد. شايد همين اتفاق ، نقطه عزيمتي باشد براي بازگشت به دوران طلايي دوبله در سينماي ايران.