چقدر دوست داشتم در شماره آخر ماهنامه سینمایی 24 و ویژه نامه اولین ساگرد انتشارش یاداشتی بنویسم که نشد. یکی از خوبی های وبلاگ شاید همین است که سخنان نگفته، رازهای مگو و یاداشت هایی را که نتوانستی در مطبوعات بنویسی در اینجا منتشر می کنی. واقعیتش این است که 24 پاسخی شایسته به نیاز مطبوعاتی سینمایی کشور و علاقه مندان به هنر هفتم در روزگاری است که انواع مختلف نشریات و سایت سینمایی با تکیه برالگوی ژورنالیسم زرد هر روز در جغرافیای مطبوعات متولد شده بدون اینکه هویت تاریخمندی داشته باشند.24 اما با تکیه بر جذابیت های ژورنالیسم و زیبایی شناسی گرافیک، ساختار فنی قدرتمند و مستحکمی را پی می ریزد و در بستر این فرم زیبا، مضمون و درونمایه عمیق و پرمحتوایی را شکل می دهد که وسوسه خواندن که این روزها مثل خیلی چیزهای دیگر در روزمره گی و ملال زیستن دفن شده را احیا می کند. تنوع و تعدد سوژه، رنگ آمیزی و ساختار بصری و صفحه آرایی، سویه آموزشی و پژوهش محورانه، تنوع قلمی و استفاده از نویسندگان و منتقدان حرفه ای، کوتاه نویسی، ذوق هنری و شوق سینمایی، 24 را به نشریه ای خواندنی بدل کرده است. نوآوری 24  با نوستالوژی مجله فیلم پهلو می زند و خلاقیت را با خاطره می آمیزد. تولید این نشریه یک تولد دوباره برای سینمای مکتوب بود.

نمی توان از مجله 24 سخن گفتن و از حسین معززی نیا یاد نکرد. اگر در سینما با پدیده ای مثل کارگردان مولف مواجه هستیم. درمطبوعات نیز روزنامه نگاران مولفی مثل معززی نیا را داریم که با خلاقیت و هوشمندی خود، مسیر طبیعی این هنر- حرفه را تغییر داده و با جریان سازی های بزرگ، موجی تازه در آن می آفرینند. سویه اخلاقی و انسانی وی در کنار توانمندی و مهارتهای حرفه ایش، 24 را به نشریه ای متفاوت در مطبوعات سینمایی بدل کرده است. 24 فارغ از امتیازات ژورنالیستی اش و سوای از مطالب جذاب و خواندیش، عشق به سینما را نیز زنده می کند. 24 شناخت و آگاهی به سینما را با شوق و عشق ورزی به آن به مخاطبانش هدیه می کند. مطالعه 24 یک نوع عشق بازی با سینماست. لذت خواندن آن را از دست ندهید.